eder jaor, taege november,
sjteit ‘t LVK op ooze k’lender
begin december mot dat aaf,
en ver hawwe pas “alaaf, alaaf”
wie veer auch dachte en prakkezeerde
elke zin woar de verkeerde
auch al pakde veer get mekkeliks, d’r rijmpde niks!

toen kaom de vondst van de oavend
de zin “alaaf! de vasteloavend”
mer twee oer later -tot òs verdreet-
die tweede zin die wou mer neet
nog ‘ns ‘t regelement gelaeze
want die vraog die waor geraeze
of ‘t besjlis get nuujts moos zin, mer dat sjtong d’rin!

Refrein:
ja zo geit dat, ja zo geit dat, dae sjpas al waeke van te veur’
ja zo geit dat, zo ontsjteit dat, neij ’n leedje make, sjtelt niks veur

Bridge:
Toen dachte veer “misjien maak” veer get knaps
met de hullep van ‘n flesjke sjnaps”

veer zin toen get orgineels goan make
euver “zènge en sjprènge” en dat saort zaake
auch hawwe veer get leuks gevônge
mit “beer en plezeer” – mer dan leuk gezônge
In gedachte al in de finale en ônger ôs gezag: “zônger rivale!”
mer erg lekker leep ’t leedje neet, tot ôs verdreet

toen koam ‘t idee inens van: “zouwe…
…veer òs örges ‘n leedje klauwe!”
ver twiefelde tössje “Sjeng aon de geng”,
“Oh Josefien” en “de Rammelesjang”
mer ver wiste neet of dat ging wirke, en of de jury dat neet zouw mirke
mer veer zeije eigelik al drek “die zin auch neet gek!”

wie bleek dat niks meer ônger de sjtop waas
omdat de Jägermeister op waas
toen woorte ôs ideeje helder
d’r moosj nog sjnaps sjtaon in de kelder
en met die nuuj flesj jonge klaore
meinde ver dat ver good ‘nt waere waore
mer neij, ver waore toen weer truk bie aaf, “alaaf alaaf!”

Mer omdat ’t sjteeds gezelliger woort
woort ummer meer geawwehoord
lökde ’t eesj nog veur geine maeter
noe ging ‘t geine centimaeter baeter
òs leedje veur ‘t LVK, kreeg de titel van je lalalalala
mer meinigein krig noe geliek, want ’t is lestiger dan dat ’t liek